“In deze ruimte ziet aan uw linkerzijde een witte muur. Aan uw rechterzijde ziet u een tweede, wítte muur. Het vierluik wordt afgemaakt met nog twee witte muren. Er spreekt een schrijnend nihilisme uit dat resoluut afrekent met het ongebreidelde hedonisme van de afgelopen tien jaren”, aldus artistiek directeur Belia van der Giessen, tijdens een rondleiding aan de verzamelde pers.

Het museum bestaat sinds 1997; de collectie omvatte tot deze week meer dan 1.300 kunstwerken die de inmiddels failliete bankier Dirk Scheringa in de loop der jaren verzamelde. De realistische kunstwerken bleken een ware publiekstrekker.

De kunstliefhebbers zijn vooralsnog positief over de drastische nieuwe weg die te Spanbroek wordt ingeslagen. Bezoeker Robert Sluijs is er erg over te spreken: “Kijk, dat magische realisme is natuurlijk leuk en knap gemaakt enzo, maar het laat weinig over aan de verbeelding. De nu tentoongestelde werken laten het denken over aan de toeschouwer, in plaats van een bevooroordeelde impressie te willen forceren. Dit stilleven bijvoorbeeld is als een onbeschreven boek, het zet aan tot een eigen interpretatie.”

Eén ruimte kent de grootste toeloop. “Ja, dit is echt ons topstuk,” aldus een glunderende Van der Giessen, wijzend naar een lege muur van twintig bij vijf meter, aan beide zijden voorzien van een suppoost. ‘Who’s Afraid of White, White and White?’ is een uit Amerika ingevlogen meesterwerk dat een huiveringwekkende inkijk geeft in de spirituele en emotionele leegte die de consumptiemaatschappij heeft achtergelaten. “Vandaag hebben helaas al drie mensen geprobeerd het weer met een viltstift te beschadigen, waardoor we genoodzaakt zijn om latex en roller paraat te houden.”

“Eergisteren zit ik lekker onderuitgezakt in een speeltuintje naar twee verrukkelijke jongetjes van een jaar of acht te kijken, die met elkaar aan het ravotten zijn. Een heerlijk schouwspel. Net als ik ze wil benaderen voor een praatje zie ik vanuit mijn ooghoek dat er zo’n smeerlap naar me zit te kijken vanachter een klimtoestel. Het is niet alleen vervelend, maar ook ronduit pervers.”

Pedofilofiel Henk Overloon snapt de commotie niet. “Ik vind volwassenen die op kinderen vallen gewoon iets ontzettend opwindends hebben. Ze zijn ruw en rebels, maar toch ook zo onschuldig en onbegrepen. Daar krijg je toch spontaan vlinders van in je buik? Vaak hebben die jongens ook een hele moeilijke jeugd gehad. Ze hebben troost nodig, een schouder om op uit te huilen; iemand die ze niet veroordeelt.”

In zijn vrije tijd gaat Overloon het liefst naar het Anne Frankplantsoen, waar de kans een kinderliefhebber tegen het lijf te lopen het grootst is. Hij realiseert zich terdege dat zijn slachtoffers zich geïntimideerd kunnen voelen, maar wil zichzelf niet voorliegen: “Ik kan mijn ware aard toch niet verbergen?”

In kringen van pedofielen gaan ondertussen stemmen op om actie te ondernemen tegen de ‘wantoestanden.’ Zo pleit Uittenboogaard onder andere voor een toegangsverbod voor pedofiloseksuelen tot plekken waar kinderen zich ophouden. Ook het openbaar maken van de gegevens van personen die bekend staan als kindermisbruikerliefhebbers behoort echter tot de mogelijkheden. “Ik wil niet dat die schoften nog ooit een vinger uitsteken naar een rechtgeaarde pedofiel. Zelf ben ik één keer gevallen voor zo’n klootzak. Ik heb uren onder de douche gestaan, zo vies voelde ik me.”

IJsselland noemt de Française Brigitte Bardot als een groot voorbeeld voor Fox. “Ook bij haar zag je toenadering in de loop der jaren. Maar ik durf te stellen dat de manier waarop de jongste telg in deze traditie dichterbij komt van grote klasse is. Ongenaakbaar zelfs.”

Het naken raakte volgens IJsselland in zwang tijdens jaren ’40 en ’50, toen de grote Hollywoodstudio’s de vrouwelijke sterren steeds vaker in close-up begonnen te filmen. Cinematografisch is dit vroege werk echter nog vrij statisch. IJsselland beweert dat de Franse avant-garde van de jaren ’60 zorgde voor een doorbraak in het naken. Daarbij spelen de camera en de acteurs een dynamisch spel van afstand houden en toenadering zoeken, aldus de onderzoeker. “In wezen grijpt Fox in haar recente films terug op de vroege avant-garde, het is avant-gardistisch naken wat zij doet.”

De grote populariteit van Fox is voor de hele industrie een bron van inspiratie. IJsselland verwacht dan ook dat het naken weer helemaal terugkomt in Hollywood. “Scarlett Johansson naakt bijvoorbeeld ook, Nicole Kidman naakte vrij weinig maar is de laatste tijd druk bezig om haar achterstand in te halen. Penelope Cruz naakt al tijden in een gestaag tempo.”

Het Amsterdamse bedrijf spreekt bij monde van algemeen directeur Rick van den Boog van een historische dag en geeft aan blij te zijn met de kans ook in Rotterdam aan de naamsbekendheid te werken: “Wij zijn er van overtuigd dat de harde werkers aan de Maas in een mum van tijd zullen vallen voor onze charme en klasse.”

Naast de financiële afspraken is eveneens overeenstemming bereikt over een toekomstige functie van Feyenoord als satelietclub van Ajax, waarbij Rotterdamse spelers af en toe een snuffelstage kunnen volgen: “Je moet dan denken aan een paar dagen meetrainen, een rondleiding met gratis fris en patat door de Arena en als hoogtepunt een foto met de grote helden uit de hoofdstad. Vinden die jongens prachtig”, aldus een hoorbaar verheugde Van den Boog. “Onze jeugdspelers en blessuregevallen kunnen op hun beurt rustig aan hun conditie werken in het eerste elftal van de Rotterdammers. Een win-winsituatie.”

Niet iedereen is even blij met de koerswijziging. De supportersvereniging van Feyenoord is vooral gepikeerd over de naamswijzing van het stadion, De Albert Kuip, en de vervanging van het standbeeld van Coen Moulijn door een Cruyffcourt. Gedoe om niks, aldus Van den Boog. “Aan de euro moesten we ook wennen joh. Over een jaartje hoor je niemand er meer over.”

“Vrijdagmiddag keek ik voor het laatst, toen had ik nog 278 vrienden. Vandaag waren dat er opeens 276. Dat is een klap die hard aankomt.” Wie de personen zijn, die het contact hebben verbroken, weet Joeri nog niet. “Isabelle, Maarten, Janneke, Sem, Sofie, Anoek, ze zijn er allemaal nog. Ook Hugo, Marco, Fatima, Olga en Jelte staan er nog gewoon tussen. Ik kan er mijn vinger maar niet op krijgen wie nou precies missen.”

Ook naar de beweegredenen achter de verdwijning kan Joeri slechts gissen. “Ik was afgelopen zaterdag op een afstudeerfeestje en heb toen een paar grappen gemaakt die ten koste gingen van Alexander Pechtold en Jeroen van der Boom. Maar het zal toch niet dat mensen daar aanstoot aan hebben genomen?” Huisgenoot en beste vriend Remco kan al evenmin bedenken waarom Hyvesvrienden hun relatie met Joeri zouden verbreken. “Ok, zijn gevoel voor humor is soms nogal oppervlakkig, en grapjes over schaamlipvergrotingen kunnen verkeerd geïnterpreteerd worden, maar dan hoef je toch niet meteen zo’n drastische stap te nemen? Ik vind ’t wel erg overdreven allemaal.”

Joeri’s grootste angst is een algeheel sociaal isolement: “Voor je het weet is het hek van de dam, en lopen er meer weg. Van wie moet ik dan nog krabbels of respect voor mijn vakantiefoto‘s krijgen?” De twintiger bezint zich inmiddels op een lijmpoging en roept het verdwenen duo daarom op om hun identiteit te onthullen. “Misschien kunnen we eens koffie drinken. Ik ging juist zo lekker richting de 300.”

“Wij willen, kunnen en zullen niet langer machteloos toekijken en ons hoofd afwenden. Wij halen onze neus niet langer op voor het leed dat FARC veroorzaakt! Het is tijd voor actie, NU!”, zo valt in het pamflet te lezen. De linkse opstandelingen, door de Verenigde Staten en de Europese Unie bestempeld als terroristische organisatie, bekostigen hun strijd met de Colombiaanse regering vooral door de handel in cocaïne.

Schuurman besloot over te gaan tot haar initiatief na het zien van beelden van een ernstig vermoeide en vermagerde Ingrid Betancourt. De Colombiaanse politica werd tijdens de presidentiële verkiezingscampagne in 2002 ontvoerd door FARC en zit sindsdien onder erbarmelijke omstandigheden gevangen in de jungle. ” In Try Before You Die”, zo zegt Schuurman in een interview met De Speld, “heb ik dingen gedaan die fysiek en psychisch ook niet makkelijk waren. Maar dit is gewoon niet leuk meer.”

In het bonte gezelschap van ondertekenaars zijn naast televisiebekendheden als Winston Gerschtanowitz, Linda de Mol en het gehele presentatorengilde van BNN, ook advocaten, politici en sporters ruim vertegenwoordigd. “Wij zijn wel de laatsten om te beweren dat in onze hectische levens een hulplijntje op zijn tijd geen bittere noodzaak is,” zo onderbouwen zangers Nick en Simon hun steun, “maar we kunnen onszelf niet blijven voorhouden dat aan onze neuzen geen bloed kleeft.”

Het is Schuurman vooral te doen om een bewustmakingsproces: “Denk de volgende keer dat je aan de nak gaat eerst goed na. Kijk eens goed naar jezelf in die spiegel die voor je op tafel ligt en sta stil bij het leed dat het FARC aanricht, met geld van de Europese jetset”, zo zegt de presentatrice zichtbaar geëmotioneerd. “Spreek je dealer, de volgende keer dat hij voorrijdt, aan op zijn ethisch besef. Vraag hem zijn coke, crack, snow, smack, C, sos, yayo of snats voortaan niet uit Bogota, maar bijvoorbeeld Guatemala, Peru of Bolivia te importeren, waar het geld tenminste wél goed wordt besteed”.

In een reactie laat Minister André Rouvoet (Jeugd en Gezin) weten verrukt te zijn over het initiatief. “Laat de maatschappelijke betrokkenheid van deze groep een voorbeeld zijn voor alle Nederlandse jongeren. Ik hoop dat massaal aan deze oproep gehoor wordt gegeven.”

“Eerst geloof je niet wat je ziet,” zo vervolgt de Culemborgse. “Ik werd er onpasselijk van en vond het vooral stuitend hoe schaamteloos de man, ergens in de zestig en verder eigenlijk een keurig type, zijn gang ging.” Pas toen meerdere mensen openlijk blijk gaven van hun afkeer pauzeerde hij zijn bezigheid voor een moment, aldus medereizigers. “Hij zei dat er geen enkele reden was om zo verbaasd te kijken. Dat de halve wereld het tegenwoordig doet, waar en wanneer het ze maar uitkomt. Dat het ooit begon met Francisco van Jole maar dat Kluun zich er ook dagelijks aan bezondigt, zelfs met zijn kinderen erbij terwijl ie in de file staat. Of Lance Armstrong op de Alpe d’Huez. Maxime Verhagen vanochtend nog op het pluche van de Tweede Kamer. En dat een onguur sujet als Nico Dijkshoorn er zelfs een bloggie mee had gewonnen. Daarna verzuchtte hij ‘hekje twittershizzle, hekje n00bs,’ of iets in die trant, om weer verder te gaan met waar hij mee bezig was.”

Een toegesnelde conducteur kon helaas niet meer verhinderen dat tientallen medereizigers getuige waren van het hoogtepunt van de verdachte, dat hij extatisch onderging terwijl het voertuig net station Culemborg binnenreed. “En dan te bedenken dat zo iemand als Bert Brussen dit al 131 duizend keer heeft gedaan. Of die Sywert van Lienden, meer dan 16 duizend updates, die jongen is pas 19,” zo citeerde de verbouwereerde NS-medewerker hem naderhand.

De vrouw van de schennispleger, die na het betalen van een fikse boete naar huis mocht, laat in een reactie aan De Speld weten evenmin blij te zijn met de twitterverslaving van haar echtgenote, maar deze voor lief te nemen. “Je kan moeilijk je eigen man blocken hè?” Ze geeft wel aan dat hij zich in de trein nog heeft ingehouden. ‘Hij wordt nog wel eens verlegen met te veel followers. Thuis, in de badkamer. Dan wil hij het hele zooitje nog wel eens retweeten. Dat is pas een kliederboel.”

De Speld moedigt burgerjournalistiek graag aan. Onze deskundige jury onder leiding van VanVelzen keurt uw inzendingen en past deze zonodig zonder genade aan. Plaatsing is zowel onder pseudoniem als publiek mogelijk. Uw inzending mag maximaal 400 woorden bevatten.

De Speld biedt ook ruimte voor advertentiecampagnes. Neem svp contact op voor de mogelijkheden of zie hier.

Voor verder contact: redactie@speld.nl

Justitie ging over tot de inval nadat meerdere amateurvideo’s op internet verschenen met compromitterende beelden vanuit het sji’itische instituut. Politiewoordvoerder Beppie Vorstenbosch spreekt van een ‘schokkende situatie.’ “Wat we aantroffen tart elke fantasie. Een groot aantal vrouwen werd stelselmatig gedwongen mannen te vermaken met erotische dans of nog erger, zich te prostitueren. Daarnaast ontdekten we kelders waar zich dwangarbeiders bevonden die soms al jaren geen daglicht meer hadden gezien.“

Naast grote hoeveelheden softdrugs, wapens en juwelen is een keur aan exotische diersoorten in beslag genomen, waaronder een tijger en een krokodil. De laatste bevond zich in een ondergronds bassin, onderdeel van een ingenieus stelsel van kanalen en gangen waardoor goederen en mensen werden vervoerd.

Buurtbewoners zijn verrast door de massale arrestatie. “Ik denk niet dat iemand in het dorp wist wat zich allemaal op het complex afspeelde”, aldus een omstander die liever anoniem wil blijven (“Niemand weet hoe ik heet. En dat wil ik graag zo houden”). Overbuurman Jan schudt zijn hoofd. “Ik had mijn nek moeten uitsteken voor die arme mensen daarbinnen.” Een jonge vrouw verklaart zich al die jaren ‘in kinderlijke naïviteit’ te hebben gestort op de verkoop van zwavelstokjes.

Het islamitische centrum zal in zijn geheel worden gesloopt en vervangen door een ruimte met modeltreintjes in een nachtelijk fantasielandschap. “Dat wordt echt heel mooi”, zo drukt een glunderende burgemeester de toegestroomde pers op het hart, “helemaal ontworpen door Marcel Wanders.” De tijger en de krokodil zijn tijdelijk ondergebracht in een naastgelegen park, waar zij naar verluidt inmiddels drie geitjes, vier laven en een verstandelijk gehandicapt kind hebben verorberd.