Onlangs is bekend geworden dat Wouter het heeft uitgemaakt, en dat het stel net niet hun derde anniversary zal halen. Jan Peter en Wouter hebben vanaf het begin een tumultueuze relatie gehad. De laatste maanden zijn verschillende lijmpogingen gedaan, maar het bleek tevergeefs: aan de knipperlichtrelatie kwam definitief een eind. Onenigheid over de vakantiebestemming is het breekpunt geworden. Wouter wil het in 2010 ‘dicht bij huis’ houden, terwijl Jan Peter juist een ‘ver oord’ wil opzoeken. Wesley Sneijder, de aanstaande bruidegom van Yolanthe, heeft het stel nog een welgemeend advies gegeven: “Vreemdgaan is niet de oplossing.”

Jan Peter overtuigt begin 2010 met veel moeite Wouter van een meer exotische vakantie naar Afghanistan. Met veel tegenzin pakt Wouter zijn koffers, maar bij aankomst wil hij alleen maar naar huis, aldus Yolanthe. Na veel praten blijkt Wouter bereid te blijven, maar dan wel in een ander deel van het land. Jan Peter, die zich verheugt op een survivaltocht met een paar Deense vrienden, is het hier niet mee eens. Hij meldt Wouter dat hun gids een verblijf in een andere provincie heeft afgeraden. Wouter, die wel vaker klaagt dat Jan Peter altijd stoer moet doen voor zijn buitenlandse vrienden, gelooft Jan Peter niet meer en zet een punt achter de relatie.

Volgens Yolanthe is de vakantie in Afghanistan de druppel geweest. “Er was al te veel kapot gegaan”, aldus de soapster. Ze prijst Wouter voor zijn moed om afstand te nemen en Jan Peter voor zijn beslissing om door te gaan. “Ze komen er vast weer sterker uit,” concludeert Yolanthe.

Wouter en Jan Peter in gelukkiger tijden bij Char

Opeens was hij daar: een man met een boodschap. Op 31 januari 2011 presenteerde internationaal adviesbureau Ernst & Young een onooglijke man met een vreemd kapsel als de nieuwe partner. Het was het begin van de doorbraak. Geen talkshow waar hij niet in beeld kwam, geen blad waar hij niet in interviews vurig pleitte voor zijn zaak. Als een komeet schoot hij omhoog; niemand kon meer om hem heen. Vanuit het niets werd de Zeeuw Jan Peter Balkenende een invloedrijk man.

Voor wie hem niet kent, is de opmars misschien opmerkelijk, maar vrienden wisten altijd al dat het gewezen CDA-raadslid van Amstelveen het in zich had: “Er loopt een rechtstreekse lijn van zijn krokettenmotie in de Amstelveense raad naar zijn recente werkzaamheden op het gebied van corporate responsibility”, zegt studievriend en bewonderaar Casper Stevens. “Een bedrijf dat goed voor de inwendige mens zorgt, zorgt ook goed voor het milieu.”

Toch had een baan in de wetenschap voor Balkenende misschien meer voor de hand gelegen. De voormalige medewerker van het wetenschappelijk bureau van het CDA, plaatsvervangend voorzitter van de NCRV en Minister van Algemene Zaken, opereert het liefst in de anonimiteit. Stevens: “Voor Jan Peter Balkenende is media-aandacht geen doel op zich, hoogstens een middel om zijn boodschap over te brengen. Hij duikt niet weg in het maaiveld, maar grijpt iedere gelegenheid aan om bedrijven te adviseren om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen.”

Volgens consultancy-analist Diederik de Beuckelaer van McKinsey ligt de kracht van Balkenende in zijn ‘holistische conceptdenken. “Jan Peter beschikt over het totaalpakketje dat cross-competentieel ingezet kan worden. Hij is een man die de synergie opzoekt en geen negen-tot-vijfmentaliteit heeft. Hij ziet geen problemen, maar uitdagingen. Verder is het een echte teamplayer, een spin in het web, klantgericht en toch flexibel. Hij toont veel initiatief en is gedreven. Work hard, play hard, daar leeft hij naar. Ideaal consultantsmateriaal dus. Bovendien spreekt hij een woordje over de grens, wat ook meegenomen is.”

Toch kent het succes ook een keerzijde: de sociale omgeving van Balkenende maakt zich zorgen over de wissel die de roem op hem trekt. Stevens: “De aandacht is nieuw, dus leuk. Maar het is de vraag of iemand die jaren buiten het zicht van de camera’s heeft geopereerd zo’n rol in de schijnwerpers aankan.”

De partij bestrijkt een breed ideologisch vlak: oud- en stokoud-premiers Wim Kok en Ruud Lubbers bezetten samen met hoogbejaard VVD’er Frits Bolkestein de eerste drie plaatsen op de lijst. Woordvoerder geriatrie Jan Pronk mikt op kiezers die geen zin hebben om zich met ‘snotneuzen, groentjes en babyboomers’ te afficheren.

De partij gaat onder het motto “Regeren is achteruitzien” de strijd aan met de gevestigde partijen. Zo wil ‘Wat zegt u?’ onder meer verbeterde palliatieve zorg, stoma’s in het basispakket en belastingaftrek voor elektrische scootmobiels. Verrassend is het standpunt over verhoging van de pensioenleeftijd tot 67 jaar. “Daar hebben we geen problemen mee” aldus de 72-jarige Wim Kok. “Laat die jonkies nog maar even doorwerken voor hun geld.”

Partijvoorzitter is Piet de Jong, van 1967 tot 1971 premier en met zijn 95 jaar nog altijd een kwieke verschijning in de media. De partij maakt verder gebruik van een uitgebreid netwerk aan lijstduwers. Zo zullen Jan van der Hoorn (87), winnaar van de Elfstedentocht in 1947, Johnny Hoes (83), producer, en Hetty Blok (91), zangeres, plaatsnemen in de Provinciale Staten als ze tegen die tijd allemaal nog in leven zijn.

In de visie van de verontruste kamerleden was de beslissing om Balkenende opnieuw als lijsttrekker te benoemen een te gehaaste politieke zet. “Het CDA laat zich gijzelen door de angst om gezichtsverlies te lijden. Wij zijn als de Israëlieten voor de slag tegen Ammon, maar Jan Peter is geen Saul.” De partij heeft echter nog een laatste troef in handen door de Heer in het spel te betrekken. “Het valt te hopen dat onze lieve Heer met christelijke liefde de boodschap als een speer in hart van onze leider mag steken. Zacht, maar met urgentie,” aldus een anoniem partijlid.

De dienst zal worden gehouden op een niet nader genoemde plek, in een speciaal daarvoor ingerichte schuilkerk. Het zal gaan om een oecumenische dienst, waar zowel protestanten als katholieken welkom zijn. Geruchten dat Camiel Eurlings, Gerd Leers en Herman Wijffels aanwezig zullen zijn worden bevestigd noch ontkend. “Misschien wel, misschien niet. Maar waar het uiteindelijk om gaat, is dat we de stem van de Verlosser leren verstaan. En met Verlosser bedoelen we uitdrukkelijk niet Jan Peter”, aldus de voorganger van de dienst, die zich bedient van het pseudoniem ‘P.H.’. Bronnen bevestigen dat hij geëist heeft dat de dienst op fietsafstand van zijn woning plaats vindt.

Met het nieuwe meldpunt kent Nederland nu 82 meldpunten voor overlast van specifieke bevolkingsgroepen. Sinds kort kent Goeree-Overflakkee het meldpunt Meld Overflakkee-ellende Anoniem (MOE-A), de gemeente Rotterdam een kliklijn voor hufterige Limburgers en de Amsterdamse wijk de Pijp een telefonische service waar mensen in de Eerste Jan van der Heijdenstraat kunnen klagen over mensen uit de Tweede Jan van der Heijdenstraat.

Enkele uren nadat de telefoonlijn was geopend, waren er in Westbeemster al 1901 verschillende klachten binnen gekomen. “We hebben onze grieven veel te lang onderdrukt. Als we alle klachten in kaart hebben gebracht, en de oorzaken onderzocht, gaan we kijken wat we tegen onze buren kunnen doen”, zegt een Westbeemstenaar die anoniem wil blijven.

Toch is niet iedereen tevreden met het nieuwe meldpunt. Een bron binnen de politieregio Zaanstreek-Waterland schreef in een anonieme e-mail aan het Noordhollands Dagblad dat de buurtregisseur van Beemster zich gepasseerd voelt. “Bij overlast kunnen de mensen ook gewoon 112 bellen” citeert de krant. “Dat heb ik overigens ook al gemeld bij het meldpunt voor meldpuntschade, maar daar is tot nog toe niets mee gedaan.”

In Middenbeemster is vanavond een bijeenkomst gepland. Naar verluidt zullen zo’n 839 inwoners van het gehucht in een lawaaitocht naar het naburige dorp trekken.

Jan Tol had een droom. Dertig jaar geleden diende de geboren en getogen Volendammer bij de gemeente een plan in om van het vissersdorp een multiculturele samenleving te maken. Hij had enkele families uit het buitenland op het oog, die hij wilde importeren. Turkse, Chinese, Guatemalteekse en Malinese aanwinst moest zijn kabeljauwverwerkingsbedrijf en het dorp een nieuw elan geven.

Tols droom liep uit op iets bloedeloos wat zelfs de aanduiding ‘nachtmerrie’ niet waard is. Het vissersdorp is even wit als het ooit was. De import assimileerde in sneltreinvaart, en maakte zich de Volendamse cultuur eigen voordat de koffers goed en wel uitgepakt waren. “Hier hadden we niet op gerekend”, aldus Tol. “Dertig jaar na dato is er geen enkel Chinees restaurant in het dorp te vinden, eten de Turken haring met uitjes en zijn de Guatemalteekse broers Fernando y Raúl voor buitenstaanders niet te onderscheiden van Nick en Simon.”

Typerend is de ontwikkeling van Mohammed (Melvin voor vrienden). Toen de jongen in de jaren tachtig voor het eerst in Volendam kwam beheerste hij zeven verschillende Turkse dialecten en speelde hij prachtig op de saz, zurna en de tzouras. Binnen een jaar leerde hij van Piet Veerman dat alle instrumenten gewoon uit een synthesizer kunnen komen en spreekt hij zo plat Volendams dat hij voor de rest van Nederland niet te verstaan is.

“We zien hier evolutionair belangrijke mechanismen aan het werk”, aldus neurobiologisch demograaf Flemmo te Gader, hoofd van het onderzoek. “De mens heeft er belang bij om bij een groep te horen, zo is hij verzekerd van bescherming bij gevaren. In de praktijk betekent dit dat we de cultuur van de omgeving zoveel mogelijk overnemen. Hoewel onderzoek heeft aangetoond dat er in Volendam niet zozeer sprake is van cultuur, alswel van door primitieve impulsen geleid gedrag, is hier een soortgelijk mechanisme aan het werk.”

Volendammers reageren gelaten en onverschillig op het falen van het multiculti-experiment in hun dorp. “Ik wist niet eens dat ze er waren”, aldus zanger Jan Smit. “Maar aangezien ze er zijn en dus nog leven hebben ze iedere dag gelachen. En dat is voor mij een voorwaarde om welkom te zijn in ons dorp. Daar in Turkije zijn ze al gek genoeg, dus doe hier nou maar normaal.”

Andere sterspelers gaven onduidelijker redenen op om er de brui aan te geven. Arjen Robben gaf aan ‘broze longen’ te krijgen van het spelen op grote hoogte, terwijl zowel Rafael van der Vaart als Joris Mathijsen (beiden HSV) aangaven ‘deze zomer eindelijk eens lekker lang op vakantie te willen.’
Henk Timmer kiest er deze zomer voor om in de ploegleiderswagen van Erik Dekker de Tour de France mee te maken (“een unieke kans”), terwijl André Ooijer eindelijk zijn staatsexamen scheikunde wil behalen, om zodoende wellicht een tweedegraads lerarenopleiding te kunnen volgen.

Een collectief van vier spelers (De Zeeuw, Bouma, De Cler en Stekelenburg) geeft aan Van Basten ‘gewoon een lul’ te vinden. Met name het afzeggen van de laatste is pijnlijk, aangezien hij komend seizoen door Van Basten gecoacht zou moeten worden bij Ajax. Stekelenburg: “Die wedstrijd tegen Portugal twee jaar geleden was niet om aan te zien, dat willen we Nederland niet nog een keer aandoen.”

De definitieve selectie, met onder andere Klaas-Jan Huntelaar, Mario Melchiot, Jan Vennegoor of Hesselink en Orlando Engelaar, heeft desalniettemin zin in het avontuur in de bergen. Het kwartet snapt weinig van de keuze van hun collega’s. “Zwitserland en Oostenrijk zijn toch uitstekende vakantielanden?” oppert een teleurgestelde Engelaar. Vennegoor of Hesselink wil een bezoekje aan zijn familie in de nabije omgeving niet mislopen en Huntelaar en Melchiot verheugen zich vooral op hun debuut in het Holland House.

Het filmgenre, dat met name aan het eind van de jaren ‘90 in het Nederlandse filmhuiscircuit op een ongekende populariteit kon rekenen, heeft door de jaren heen gefungeerd als springplank voor jong acteertalent. Sterren als Waldemar Torenstra, Egbert Jan Weeber en Victoria Koblenko maakten in snuff-movies hun debuut op het witte doek.

Het initiatief van Opstelten kan rekenen op de steun van een Kamermeerderheid van VVD, CDA, PVV, SGP en ChristenUnie. De bewindsman toont zich vastberaden. “Hoewel het verband tussen het bekijken van snuff-movies en gewelddadig gedrag niet is aangetoond lijkt dit zeer aannemelijk. En aangezien altijd één iemand de rol van het slachtoffer speelt is een voortdurende aanwas van nieuwe acteurs nodig, die ook weer betaald moeten worden. Dit maakt de snuff-movie een bodemloze put voor subsidiefondsen.”

Weerstand tegen de plannen van de minister weerklinkt vooral vanuit de oppositie en vanuit de culturele wereld. D66-leider Pechtold spreekt van ‘culturele kaalslag ronde 2’. De filmwereld hekelt de miskenning vanuit politiek Den Haag voor de films. “De laagdrempeligheid van de snuff-movie maakt het genre tot een kweekvijver van nieuw talent”, aldus Waldemar Torenstra, die in 1998 doorbrak als beul Caligula in de film ‘Afslag Black & Dekker’. Harm en Sjoukje Putterskraag, ouders van Pjotr, die in dezelfde film de rol van slachtoffer kreeg toebedeeld, beamen dit. “Pjotr was dolgelukkig dat hij deze kans kreeg. Zijn 5587 bij elkaar geraapte lichaamsstukjes zouden zich gelijktijdig omdraaien in zijn graf als hij dit nieuws zou horen.”