Met nog geen dertig bezoekers per dag en negentig pageviews loopt de organisatie erg achter op het gezette target van honderdduizend bezoekers per maand. Volgens Mohammed Trabelsi, woordvoerder internetzaken, hebben ze nochtans een site gevonden die een link wil uitwisselen wat tot groter bereik zou leiden. Ook de gevestigde media laat de site ‘links’ liggen. De voornaamste steen des aanstoots van Trabelsi is de zoekmachine van Google. “We doen alles om onze vindbaarheid te optimaliseren, maar we staan nog steeds niet bij de eerste dertig pagina’s als je ‘Al-Qaida’ zoekt.” De verwachte inkomsten van Adsense zijn tevens sterk achtergebleven.

De keuze voor standaard-Arabisch als taal was controversieel. “In het Engels kun je veel meer potentiële strijders bereiken” aldus Trabelsi, “maar dat is wel de taal van de vervloekte Satan Amerika. Enerzijds wil Al-Qaida zijn ziel niet aan de duivel verkopen, anderzijds moet zelfs de vroomste moslim toegeven dat in deze tijden  voor het Hoogste Doel water bij de muntthee moet worden gedaan. Maar of we dan de juiste concessies doen weet alleen de Allerhoogste.”

Trabelsi verklaart ondanks zijn haat-liefde verhouding met het hedendaagse wereldwijde web ‘up-to-date’ te zijn. “Twee dingen verkopen lekker: seks en criminaliteit. Om verschillende redenen hebben we wat minder gedaan met het eerste, maar dat dachten we ruimschoots goed te kunnen maken met artikelen, filmpjes en geluidsfragmenten over aanslagen, stenigingen en vrouwenbesnijdenis.” De woordvoerder spreekt in deze van een ‘sublieme inschattingsfout’. Daarnaast lijkt de ‘doe-het-zelf-afdeling’ van de site met gemiddeld 24 unieke bezoekers per dag een regelrechte miskleun. “We dachten dat onze doelgroep nog steeds graag knutselt, maar blijkbaar heeft men tegenwoordig liever kant-en-klare producten uit de voormalige Sovjet-Unie.”

De Amsterdamse vakkenvullers Khalid (16) en Farouk (17) verklaren al na één dag op ‘die kankersite’ te zijn uitgekeken. “Dat fokking kankerarabisch hebben we in dit natte kankerland nooit geleerd. En hoe moeten we onze vrouwen ballen als we nog nooit voorlichting hebben gehad hoe dat moet op zijn Jihads, weet je?  Dat zeggen die kankerhollandse leraren en die fokking nepmocro’s voor de klas ons niet.” De tieners zien zichzelf als ‘de fokking toekomst voor kankerNederland, weet je’, en suggereren derhalve een ‘decentralisatie van die kankersite naar alle broeders in het fokking westen.’

Mohammed Trabelsi verklaart de suggestie van de Amsterdamse achterban voor te leggen aan de Raad van Bestuur van Al Quaida, maar vraagt daarbij om geduld ‘tot het moessonseizoen voorbij is.’

De meeste mensen maakten kennis met Guetta naar aanleiding van zijn hit Sexy Bitch. Volgens De Vries begon daar de verwarring. “Het begint met oprechte adoratie en eindigt met vernedering (I’m trying to find the words to describe this girl without being disrespectful. Damn Girl You’se a sexy bitch, a sexy bitch, a sexy bitch.). Vervolgens noemt hij zijn plaat weer One Love, grijpt hij in When Love Takes Over terug op schoolpleinromantiek (Lookin’ out for you to hold my hand.) en besluit hij in Toyfriend weer met keihard sadisme (I wanna leash you up, and put you into my cage). Dat is toch echt iets anders dan handjes vasthouden.”

Een artiest als Guetta voedt volgens de onderzoekers de groeiende sociale verwarring tussen liefde en lust onder jongeren. In zijn teksten houdt Guetta totaal geen rekening met de waarde die fans aan zijn songteksten hechten. “Na het luisteren van zijn laatste album gaat een gemiddeld 14-jarig meisje twijfelen tussen kuisheid, hoereren of verkering vragen aan het leeftijdsgenootje waar ze al jaren schromelijk verliefd op is.”

De Vries nam naar aanleiding van deze schokkende conclusie discografieën van andere invloedrijke artiesten onder de loep. Daaruit blijkt dat Guetta zeker niet alleen staat. “Neem een gevierd artiest als Jon Bon Jovi. Eerst zingt hij over Always, dan over de Last Night en vervolgens over One Wild Night. Wie geeft hier de liefde nou een slechte naam? Grunge-sensatie Nirvana gaf in de jaren ‘90 ook niet bepaald het goede voorbeeld door de zinnen: “I like it, I miss you, I love you, I killed you” in één couplet te zetten. Daarnaast is de songtitel ‘Rape me’ een pijnlijk voorbeeld van inconsequentie. Verkrachten is immers iets dat evident een slachtoffer heeft, vragen om verkrachting is dan ook onverantwoord. Maar het zijn volgens De Vries niet alleen de popidolen die zich schuldig maken aan makkelijk scoren met tegenstrijdige boodschappen. “Een componist als Orff doet zeker niet aan deze getroubleerde popsterren onder. Die greep voor de Carmina Burana wat geil en romantisch proza uit de middeleeuwen en zette er een chaotische soundtrack onder.”

De artiesten verwarren volgens de onderzoeker niet alleen de fans, maar zijn ook een slecht voorbeeld voor ‘pure talenten’ als Justin Bieber. “Nu zingt zo’n jongen nog over de glimlach van een meisje, zijn schatje en iemand om van te houden. Maar als hij ook maar enige muzikale opvoeding zou hebben genoten zou hij voor eeuwig getormenteerd zijn en waarschijnlijk zingen over zijn wens om door een sexy bitch op een bed van rozen verkracht te worden.”

Wel zijn er volop speculaties hoe het leven aan de andere kant van de deur is. Prozaïsche analyses houden het op ‘hetzelfde als aan deze kant, maar dan in spiegelbeeld’. Vragen als ‘Zijn de panelen hetzelfde aan de andere zijde? ‘Welke houtsoorten zijn in de deur verwerkt?’ en ‘Hoe zit het met de klink?’ houden journalisten al bijna 24 uur bezig. De Latijnse spreuk boven de deur is inmiddels ontcijferd. (‘De palmboom groeit tegen de verdrukking in.’)

Volgens Geert Wilders is de berichtgeving over de deur ‘lui, laf en links’. De gedoogpoliticus zegt: “Het is knettergek dat al die journalisten aan de buitenkant staan te wachten, terwijl binnen de vergadering plaatsvindt.” Wat filosofischer vervolgt hij: “Maar als een deur helemaal niet open kan… Kunnen we hem dan nog wel een deur noemen? Is hij dan geen onderdeel geworden van een politieke muur tussen de Haagse elites en de gewone Nederlander? De media leggen vrijwillig een cordon sanitaire om de crisisbesprekingen van het CDA en laten zo zestien miljoen Nederlanders in de kou staan.”

Plathuis kwam eerder in opspraak nadat een door hem gebouwde kippenflat ontruimd moest worden toen het dak dreigde in te storten.Ook waren de arbo-omstandigheden voor de kippen levensgevaarlijk, met allerlei uitwerpselen op de grond en blootstelling aan fysiek gevaar van mede-kippen. Plathuis begrijpt weinig van de kritiek. Volgens hem is één zeldzaam eigenzinnige kip slachtoffer geworden van een dwangmatige, en voor kippen bijzonder zeldzame, poging om zich te onderscheiden van de rest. Plathuis: “Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Kippen zijn kuddedieren, die gedijen uitstekend in grote groepen en kun je niet dicht genoeg bij elkaar zetten. Mijn legbatterij is eerder een heel grote familie. Deze kip zou het sowieso niet gered hebben.”

De onmenselijke omstandigheden in de bioindustrie zijn al langer het mikpunt van kritiek van activisten. Zo zouden sommige varkens last krijgen van hun maag door de gemalen frisdrankflessen die zij te eten krijgen en zouden koeien waar de uiers zijn afgesneden langdurig problemen hebben met melk geven. Die activisten hebben volgens Plathuis niets van dieren begrepen en bekijken alles met een rationele mensenblik. Plathuis: “Dieren willen niet dezelfde luxe als mensen. Ze willen geen fysiotherapie, moratherapie of acupunctuur. Dieren willen antibiotica, zodat ze überhaupt niet ziek worden. Daarom doen we dat direct in het eten.” Bovendien durft de ondernemer te zweren dat zijn dieren het beter hebben dan de meeste mensen. “Voor mijn kippen zijn er stallages die aan het plafond hangen met speentjes waar ze elk geliefd moment water uit kunnen drinken. Menig mens zou er jaloers op zijn.”

De ANWB, die jarenlang geen poot aan de grond kreeg in Den Haag, hoopt op een grotere rol voor asfalt in het nieuwe beleid. “We verwachten dat er eindelijk een kabinet komt dat wel een luisterend oor heeft voor de noden van de automobilist en de asfaltmultinational”, aldus perswoordvoerder Klaus Groenewegen, die net de nieuwe gouden deurknoppen in zijn kantoor heeft laten bezorgen. Ook joodse-belangenorganisatie CIDI verwacht de lekkende etage in Rotterdam-Spangen waar zij de afgelopen tien jaar gevestigd was binnenkort te kunnen verruilen voor een statig pandje aan de Haagse Prinsessegracht.

Chocoladefabrikant Nestlé ziet naar eigen zeggen ‘eindelijk weer licht aan de horizon.’ “Veel te lang moesten onze managers en opzichters in de hete zon voor een hongerloon hun arbeiders aan het werk houden”, aldus Hilbert Kuijtschaar, vestigingsmanager van een cacaoplantage in het Togolese Tkunkobassa. “Het werken met kinderen is gigantisch zwaar voor onze mensen, die nooit pedagogisch zijn opgeleid. Een onevenredig deel van de opbrengst verdwijnt vervolgens in de zakken van onze bonenplukkers, terwijl onze concurrenten zwaar gesubsidieerd worden. Ik hoop dat de nieuwe coalitie aan zal sturen op een beleid gericht op duurzame groei, want hoe kun je spreken van Fair Trade als een vestigingsmanager zijn eigen zwembad niet elke dag kan reinigen?”

Ondanks het gunstige rechtsdraaiende klimaat waarschuwt Teun-Eugène van Kruiffelbrugge, voorzitter van de rechtse lobbyvereniging WVBUM (Wassenaar Vaut Bien Une Messe) voor ‘welgeplaatst doch prematuur optimisme.’ “Den Haag toont zich al sinds de eerste post-Napoleontische jaren een meester in het doen van de verkeerde investeringen op het verkeerde moment, dus ook tijdens de komende kabinetsformatie kan er weer van alles misgaan. Er gaapt een gat tussen wat wijsheid is en wat de kokerblik van de Binnenhofbewandelaar opvangt. Stelt u dus niet te afhankelijk op van de politiek, want hoe het tij zich ook keert: zonder creatief boekhouder komt een beetje elitist in de 21e eeuw nergens meer.”

Eerbetoon aan ‘Gevloerde Geesink’

“Ze waren blij en vooral opgelucht dat ze via mij hun zegje konden doen. Ze maken zich zorgen, maar voelen zich machteloos en vervreemd van hun incarnatieverleden in de Nederlandse samenleving. Met elkaar praten ze er veel over, maar dat heeft toch iets van oude mannen op een bankje waar niemand naar luistert. Via mij voelen ze zich nu gehoord,” aldus Dolinga.

Het idee een enquête onder overleden politici te houden, ontstond toen de Netwerk-journalisten geen levende oud-politicus meer konden vinden die  iets nieuws kon zeggen over de coalitie-onderhandelingen. In de uitzending van aanstaande vrijdag wordt uitgebreid verslag gedaan van Dolinga’s rondvraag onder prominente politici aan gene zijde. Hans van Mierlo spreekt via het medium van ‘een lugubere afgrond van angst en haat waar Nederland zich in begeeft onder leiding van de fascistoïde Wilders’. Ook Joop den Uyl en Hans Dijkstal laten zich, opmerkelijk eensgezind,  in de uitzending niet onbetuigd. Op een videofragment, vertoond tijdens een persconferentie, is te zien en vooral te horen hoe uit Dolinga’s spraakkanaal hun ferme anti-Wilders retoriek  rolt. Den Uyl spreekt van ‘Een politiek spel welk met bezoedelende middelen zogenaamd onder het mom van de vrijheid wordt gebezigd.’  Dijkstal laat weten ‘er ook niet zo blij mee te zijn.’

Een apart rolletje is in de uitzending weggelegd voor Hans Janmaat. De overleden voorman van de Centrum Democraten probeert zich meerdere malen in de gesprekken te mengen. Dolinga tijdens de persconferentie: “Ik hoorde het bekende  ‘Ik zei in 1982 al…’, met die typische stem van hem, wanhopig proberend boven de rest uit te komen. Dan moest ik even lachen en een paar keer grondig slikken. Op het laatst bleef hij weg, omdat hij merkte dat hij energetisch niet op mij aansloot.”

Dolinga laat weten dat Pim Fortuyn voor de enquête heeft bedankt vanwege een campagnetoernee ter vernieuwing van het ‘hopeloos achterlijke en vastgeroeste achterkamertjesstaatsbestel van het Hiernamaals.’