Kort na aanvang van de knipbeurt, op 23 april om 11.05, vroeg Elkers kapper wat zijn klant van het weer vond. Hierop antwoordde Elker: “Het is maar goed dat het zulk lekker weer is, want door de bezuinigingen kan ik voorlopig geen vakantie betalen!” De kapper zweeg veelbetekenend en gaf in een nagesprek aan de bezuinigingen ‘op zich begrijpelijk te vinden in het huidige economische klimaat.’

De commissie MDN noemt het een moeilijk geval, maar was uiteindelijk unaniem in haar keuze. “De grenzen van het maatschappelijk debat moeten goed bewaakt worden. Hoewel het gesprek tussen Elker en zijn kapper kort was, leverde het volgens ons toch een bijdrage aan de brede politieke discussie over dit onderwerp. De vanzelfsprekendheid waarmee Elker de bezuinigingen bekritiseerde veroorzaakte onbedoeld frictie. Dit kwam des te mooier naar voren door de professionele relatie die op dat moment tussen de twee bestond. De context van zo’n gesprek is van belang, en daarom laten we het in dit geval meetellen”.

Het maatschappelijke debat van 2011 telde tot nu toe 57 miljoen gesprekken, 2 miljoen tweets, 23.000 stukken op het internet, 120.000 krantenstukjes en een Vietnamese loempia. Felix Rottenberg stelde dit jaar teleur door slechts 14% van het maatschappelijk debat op zijn naam te schrijven, maar heeft aangegeven aankomend jaar vaker in De Wereld Draait Door aanwezig te zijn. De resultaten van het maatschappelijke debat zullen in boekvorm worden uitgebracht. De knipbeurt van Ben Elker (van voren een beetje bijknippen, oren vrijlaten, dekkend in de nek) wordt zowel door Elker als zijn kapper als ‘vrij geslaagd’ beschouwd.

“Bij OCD zijn mensen meestal geobsedeerd door schoonmaken en/of zichzelf wassen. Ik dacht: dat gaat mij dus mooi niet overkomen. Vandaar dat ik ieder heel uur 16 keer controleer of de vuile afwas er nog wel staat, en ieder half uur 8 keer.” Ben Elker kijkt even zenuwachtig om zich heen en vervolgt: “Bij het controleren of de afwas nog steeds niet gedaan is of dat mijn handen nog steeds vies zijn is het noodzakelijk het licht aan te doen. Ik doe dit daarom ook precies 12 maal, want dat is deelbaar door 2,3,4 en 6. Dan pas weet je echt zeker dat je geen tekenen van OCD ontwikkelt.”

Hoe het checken van het gas precies het ontstaan van een dwangneurose zal voorkomen kon Elker niet exact uitleggen. “Maar ik neem graag het zekere voor het onzekere”. Elker houdt er, naast het controleren van het gas, enkele andere gewoontes op na. Zo meet hij dagelijks de frequentie van de ruis in zijn tv, en heeft hij inmiddels meer dan vijftig kruiskopschroevedraaiers verzameld. “Beter mee verlegen, dan om verlegen” zegt hij hierover.

De ‘geestelijk vokomen gezonde’ Elker zorgt er echter wel voor dat hij genoeg afwisseling houdt. “Ik doe elke dag iets anders. De ene dag doe ik de hele tijd het licht aan, de andere dag was ik de hele tijd mijn handen. Ik moet er natuurlijk wel voor zorgen dat ik niet de hele tijd dezelfde handeling verricht. Je kunt maar beter het zekere voor het onzekere nemen”

“Ik heb gelezen dat in de ergste gevallen mensen met OCD de hele dag bezig zijn met tijdrovende rituelen. Nu weet ik tenminste zeker dat mij dat nooit gaat overkomen… 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2. Zebra zebra zebra zebra.” aldus Elker, die al wrijvend over zijn hoofd en hinkend op zijn linkerbeen afscheid van ons neemt.

Anton Teuben van niburu.nl geeft Elker helemaal gelijk: “Ik doe altijd een aluminium helm op, anders word je paranoïde van de straling die de regering uitzendt.” De aanpak blijkt vooralsnog succesvol: “Ik ben erg blij met wat ik bereikt heb: als je eenmaal OCD hebt kom je er niet meer vanaf. Sinds kort controleer ik ook ieder uur mijn hele lichaam voor tekenen van hypochondrie. Tot nu toe heb ik nergens last van. Denk ik.”

De deurknop is op zo’n grote afstand van WC-pot geplaatst dat de nerveuze data-analist alleen met een uitgestrekte arm en in half gehurkte positie beide taken tegelijk kon uitvoeren. “Toch voelde ik me niet helemaal op mijn gemak. Als extra voorzorg heb ik toen zoveel mogelijk mijn genitaliën buiten het zicht proberen te krijgen door ze in een bepaalde hoek tussen mijn benen te drukken. Een techniek die ik als jongetje al veel heb geoefend.”

Een eerste crisismoment ontstaat als Ben, nog maar net geïnstalleerd, een nieuwe gast de centrale toiletruimte hoort betreden. “Op zo’n moment twijfel je toch. Houdt de deurknop het wel? Zijn je vingers niet te zweterig? Ik zag de schoenen voor het hokje twijfelen. Ik maakte even extra veel geluid, en toen was het gevaar gelukkig geweken.”

Een ongemakkelijk gesprek ontstaat als Elker probeert de door hem opgedane waardevolle kennis over te dragen aan Harrie Joosten (56), eveneens stamgast. “Die Elker probeerde me te laten zien hoe ie z’n leuter vasthoudt op de wc ofzo”, aldus Joosten. “Rare toestanden.”

Joost Zwagerman
Denker, duider van de tijdgeest, schrijver, presentator, vaderfiguur, tafelheer, avonturier, filosoof, samensteller, poëet, criticus, kenner van alles, vriend, klusser, journalist, wereldburger, rapper en wetenschapper. Was het afgelopen jaar even uit beeld om te trainen voor de biatlon en de opnames van zijn debuutplaat. Daarna is Zwagerman de eerste Nederlander die officieel alles kan.

Ben Elker
Data-analist te Bilthoven. Staat symbool voor hardwerkend, onzeker Nederland. Overweegt, zonder echte plannen, al sinds zijn vakantiebaan als vakkenvuller op zijn vijftiende ander werk. In World of Warcraft bekend als Dataazzz.

Rolf X. Wouters
Heel knap, dat Rolf Wouters als eerste solo met een step de Sahara over probeert te steken. Een heldhaftige actie die niemand aan zag komen op basis van zijn bijrol in Flodder en als presentator van Uhhh….Vergeet je tandenborstel niet. Sinds de start van zijn solosteptocht in 2007 is niets meer van hem vernomen. Maar als hij zijn actie in de komende jaren weet te voltooien zal hij niet alleen door alle Nederlanders, maar door alle avonturiers ter wereld voor eeuwig in het hart worden gesloten.

Maria Magdalena
Maria stond altijd ‘in de schaduw van’, maar houdt de gemoederen nog steeds bezig. Een knappe prestatie, aangezien de auteur van de bijbel maar enkele losse zinnen aan haar wijdde. Maria was zo iemand die op de juiste plek op het juiste moment was. Bij de kruisiging, graflegging en de wederopstanding van Jezus. Momenten die zo’n 2000 jaar later (!) nog steeds gevierd worden met een croissantje en een zacht gekookt ei. Was volgens geruchten ook een lekker wijf en best ‘makkelijk’.

Ashley J. Williams
Beter bekend als Ash. Was tot drie keer toe zo onhandig om hordes demonen tot leven te wekken door onzorgvuldig om te springen met het boek der doden, maar was wel man genoeg om het tegen ze op te nemen met vork en kettingzaag. Vertrok in 1992 zelfs met auto en geweer naar de middeleeuwen om het op te nemen tegen een leger van doden. Houdt verder vooral van het gewone leven, werkt bij een groot warenhuis en heeft een relatie met Linda.

Victor Reinier
Groot voorbeeld voor iedereen die niets kan. Weet met het grootste gemak, zonder enig talent of zichtbare interesse over te schakelen van B-acteur tot B-quizmaster. Heeft met het ‘waar-ligt-Hoogezand-Sappemeer-eigenlijk?’ programma Timboektoe de ultieme nietszeggendheid gevonden en heeft bovendien nog tijd over om tot diep in de nacht de lelijkste Amsterdamse nachtkroegen te bezoeken.

Iemand
Ook wel bekend als ‘Mister X’, ‘de grote onbekende’, en ‘hij die nooit bij naam genoemd werd’. Werd per ongeluk gefotografeerd op een nieuwjaarsreceptie in de gemeente Lemsterland en werd zelfs na een ongekend grote digitale zoektocht niet gevonden. Sindsdien staat hij symbool voor privacy en anonimiteit. Onderdelen van het leven waar zeker in kleine gemeenten een grote onuitgesproken behoefte aan is. Op die plaatsen hoor je nu steeds vaker mensen hardop zeggen dat ze wel behoefte hebben aan ‘iemand’.

Cicero
Marcus Tullius Cicero wordt door veel mensen gezien als de Henk van de Meijden van de Romeinse tijd. Daarmee wordt de filosoof, advocaat en politicus zowel onderschat als overschat. Met zijn eenzijdige en tendentieuze werken als In Marcum Antonium orationes Philippicae en de Catilinarische redevoeringen bereikte hij door de jaren heen een stuk meer mensen dan Van der Meijden. Daar staat tegenover dat hij nooit musicals heeft geproduceerd.

Maxime Verhagen
Enige neger in de lijst, toegevoegd in het kader van de positieve discriminatie. CDA-coryfee en voormalig kindsoldaat te Sierra Leone na te zijn gevlucht uit Darfur. Maxime’s status als neger is omstreden. Van alle Nederlanders ziet 97,6% hem als behorend tot het blanke ras. Verhagen zelf beschouwt zich als ‘neger op zijn eigen manier’. Ambities schommelen tussen het plegen van een zelfmoordaanslag in Malawi en het beginnen van een bed-and-breakfast in Lelystad.

Elisabeth Bathory
Deze 16e eeuwse gravin had meer met Joszef ‘tovenaar van Tatabanya’ Kiprich gemeen dan alleen haar Hongaarse achtergrond. Zo hadden beiden iets met kuipen. Die van Joszef bevond zich in Rotterdam-Zuid en was aan de onderkant belegd met belijnd gras. Die van Elisabeth was tot aan de nok toe gevuld met bloed van vers afgeslachte maagden uit het hele land, met een lichte voorkeur voor de eigen hofhouding. Egészségetekre!

“Vroeger kreeg ik regelmatig miljoenen aangeboden. Dat had wel iets moois; ik kon iedere dag fantaseren over wat ik zou doen met al dat geld. Maar tegenwoordig lijken zelfs de fictieve miljoenen opgedroogd. Laatst kreeg ik een mailtje waarin ik een administratieve baan in Denemarken kon krijgen, voor 70% van wat ik nu verdien. Niet echt iets om bij weg te dromen, dat kan ik je wel vertellen.”

Ook de geneeskundige sector lijkt hard getroffen door de crisis. “Ik kreeg een spammailtje met de vraag of ik viagra wilde kopen. Althans, ze schreven “ ViI@Gr$A” maar ik neem dat het om hetzelfde product gingt. Een snelle navraag leerde me dat de viagra van mijn eigen apotheek gewoon op recept verkrijgbaar is en onder mijn verzekering valt. Om nog maar te zwijgen over de bereikbaarheid van de helpdesk en de garantievoorwaarden.”

De dip in spam blijkt één geruststellend element te hebben. “Het lijkt wel alsof er tegenwoordig een stuk minder Nigeriaanse koningen, prinsen en zakenmannen overlijden. Althans, het is alweer een hele tijd geleden dat me gevraagd werd enkele miljoenen het land uit te sluizen naar een rouwend familielid.”

Een analyse van het online nieuwsbezoek op een ‘gewone werkdag’ als gisteren bleek helemaal teleurstellend. “Ik bleef het langst hangen bij artikelen over een standbeeld voor Jos Brink, extra kosten voor dikke vrouwen bij een nagelsalon, een kat in een vuilnisbak en oude Playboyfoto’s van Dewi in nieuwe Playboys. Blijkbaar ben ik niet de die-hard-nieuwsjunkie die ik altijd dacht te worden. Ook mijn rol als opiniemaker bleef gisteren beperkt. Ik heb even overwogen om te reageren op het nieuws over het privévliegtuig van Huizinga. Maar eigenlijk valt voor alle argumenten wel wat te zeggen.”

In eerste instantie dacht Ben het web nog voor praktische doeleinden te hebben benut. Zo bekeek hij dit jaar 67 verschillende keukens en zitten alle seizoenen van de Sopranos (“altijd al willen zien”) in zijn winkelwagentje van Amazon. Helaas moet Ben bekennen dat hij zijn winkelwagentje nog nooit heeft leeggekocht en hij zijn maaltijden nog steeds in dezelfde houtje-touwtje-keuken opwarmt. Ook alle wereldreizen die hij bekeek werden nooit geboekt en de via Google Maps geplande toeristische fietsroute naar Baarn (door De Lage Vuursche) is nooit daadwerkelijk gemaakt. Wel is Ben van plan de Bijlmer binnenkort eens met Street View te bezoeken.

Ondanks de teleurstellende resultaten noemt Ben zijn webgeschiedenis ‘niet zonder enige diepgang’. Op de derde plaats van zijn favoriete sites staat (na Worldofwarcraft en Youporn) ‘bewustwordingswebsite’ Niburu.nl. Een indrukwekkende notering die Bens zelfbeeld als ‘kritische en onconventionele onlineconsument die beseft dat er meer is’ meer dan bevestigt.  Ook kijkt Ben met enige regelmaat online naar wat voor weer het buiten is, een activiteit die naar eigen zeggen ‘bekrachtigt dat zijn digitale belevingswereld in ieder geval werkvloeroverstijgend is’.

De ambities van Ben (‘Op een bepaalde leeftijd ga je toch wat serieuzer in het leven staan’) stuitten bij de aanmelding op onoverkomelijke problemen. “Kijk, ik ben geen ingewikkelde jongen, maar op zo’n site maken ze je ‘t nou niet echt makkelijk. Is mijn wollen trui modern/casual of klassiek/tijdloos? Ik zou zeggen: allebei! En dan postuur: ik heb maar normaal ingevuld. Een beetje normaal mens is tegenwoordig een tikkie over gewicht toch?”

Elker gaat zich vanaf nu weer op de offline relatiemarkt richten. “Je weet niet hoe zo’n vrouw er echt uitziet. Daarnaast val ik op wat oudere, moederlijke types, en wat je op zo’n site ziet is mij voor het grootste gedeelte te sprietig.” Ben hoopt in zijn stamkroeg ‘De Gouden Zeeleeuw’ te Bilthoven-Noord ooit de ware tegen het lijf te lopen.

Ben’s oproeptekst:
Religie: Overtuigd ietsist. Ik heb wel eens wat van Paulus Coelho gelezen.
Sport: ja, je moet je lichaam wel strak houden natuurlijk!
Roken: Alleen na de seks, haha
Alcohol: zit in bier, wijn en andere dingen die ik wel eens drink ; )
Postuur: toch maar ‘normaal’
Kleur ogen: grijsblauw maar met een lichtgroen randje
Kleding: modern/casual en klassiek/tijdloos
Ik heb huisdieren: ja
Hobbies: World of Warcraft, Tamagotchi
Eten: ja graag

“Meestal bevredig ik mezelf na huishoudelijke taken, dan heb ik iets om naar uit te kijken als ik de was ophang,” zegt Ben. Op een doordeweekse dag komt dat neer op twee keer per dag. Er wordt wel ruimte gelaten voor de spontaniteit van een derde beurt met name als Ben ‘s avonds laat per ongeluk op een pornografische website terechtkomt. “Soms heeft mijn mail checken na Hart van Nederland onvoorziene gevolgen,” verklaart Ben.

Masturberen tíjdens het bezoek van zijn moeder is volgens Ben ‘niet echt een optie.’ “Ondanks de gedachte dat het net als vroeger voelt, wil ik nu toch een idee van volwassenheid en eigenwaarde cultiveren.” Niets doen is volgens Ben de beste optie, maar hij is wel bang dat de gedachte als een klamme wolk boven de aanwezigheid van zijn moeder blijft hangen. “Door zo’n onverwachts bezoek blijf je er toch mee bezig.” Een onrustig, onbestemd en misschien zelfs ongezellig gevoel sluit de voormalige data-analist dan ook niet uit. Als Elker voldoende geduld kan opbrengen is er wel een lichtpuntje. “Hoewel huishoudelijke taken dan door mijn moeder voltooid zijn, begint rond die tijd wel Hart van Nederland. Dat schept perspectieven,” aldus Ben.

“Alles wees erop dat Ben het deze keer wel zou redden”, aldus Homerus ten Schampenberge, barman van de populaire uitgaansgelegenheid. ”Hij had meer Red-Bull op zak dan ooit tevoren en was tot zeker 23.15 in staat een voor zijn doen goed onderbouwde discussie te voeren. Kennelijk was de Breezer Granaatappel, die hij deze avond ontdekte, een ‘slow killer’  waar Ben zich in de slotfase op verkeken heeft.”

Gijsrik den Donkendabbe, oud-klasgenoot van Ben en ooggetuige van diens laatste geslaagde jaarwisseling van ’97/’98, verklaart ‘oprecht te zijn geraakt door het feit dat zijn oud-kameraad afhaakte in het zicht van de eindstreep’. ”Dit is niet de Ben uit onze jonge jaren. Dit is niet de Ben die de zelfkant van het bestaan met zich meetornde als betrof het slechts een eenvoudig rugzakje. Wat is er gebeurd met deze jonge god? Heeft hij zijn kruit verschoten en zal hij vervallen tot het gezinsbestaan dat ook mijn noodlot is gebleken?”

Ben zelf verklaarde zich vooralsnog niet bereid tot uitgebreid commentaar. De data-analist verklaarde ‘wellicht ooit  in autobiografische vorm enige braaksel- dan wel defecatiedetails te verschaffen, maar gaf aan ‘in toestand van verder gevorderde helderheid zulks te heroverwegen’.

De volgende stap waren de zogenaamde digitale huisdieren. “Een tamagotchi, die heb ik ook gehad ja. Maar ik ben de sleutelbos kwijtgeraakt waar die aan hing. Zo’n beestje moet ook eten krijgen, en ik ga er niet vanuit dat de gelukkige vinder dat hoog op zijn of haar prioriteitenlijstje had staan.’ Recente pogingen om een facebookhuisider in leven te houden verliepen ook weinig succesvol. “Ik was net zo enthousiast bezig met mijn schildpad Olaf. Maar ze hebben ze wel erg realistisch geprogrammeerd: het blijkt dus dat je ze niet te veel eten moet geven. Het is gek hoeveel waarde je gaat hechten aan een beestje dat in zekere zin niet echt bestaat.”

Of de incidenten met elkaar samenhangen durft Ben niet te zeggen. “Een deel van de schuld leg ik zeker bij mezelf. Maar ik kan me toch niet aan de indruk onttrekken dat de relatie van beide kanten moeizaam verloopt.” Zijn besluit staat inmiddels vast: het volgende dier dat zijn huis in komt wordt een knuffel. Ook hier neemt hij het zeker voor het onzekere. “Ik heb het al helemaal uitgezocht. Bij de Intertoys kun je onbrandbare knuffels kopen. Alleen kun je er zelf aan doodgaan, als er ongeoorloofde hoeveelheden methylbromide in voorkomen. Het model waar ik nu naar kijk beweegt bovendien als je erlangs loopt. Zo’n gezellige zingende eland. Een win-winsituatie.”