Israël heeft een comfortabele voorsprong in de strijd en de kans dat de overwinning nog naar de Palestijnen gaat, lijkt gering. Dat Obama en voorgangers een voor de Palestijnen negatieve invloed hebben gehad op de tussenstand is voor kenners onbetwist. Khaled Masal, leider van Hamas en belangrijke Palestijnse speler in het conflict zegt dat hij de woede van zijn aanhangers wel begrijpt: “Ik wil absoluut niet goedpraten wat er is geroepen en referenties naar de holocaust of het beroep van de moeder van Obama zijn natuurlijk ongepast. Maar als je zo hard knokt voor de overwinning, en de Verenigde Staten een zeer discutabele drie miljard dollar per jaar uitkeren aan het Israëlische leger, dan is dat voor onze hondstrouwe aanhangers frustrerend. Ik wil vooropstellen dat ook wij het liefste gewoon de strijd willen voortzetten.”

Omdat de kwetsende protesten uit Palestijnse hoek komen, zal Israël bij aanhoudende spreekkoren een reglementaire overwinning boeken. Dit zou betekenen dat een deel van het beloofde land, de Gazastrook, eigendom van de Joden wordt. Sinds 1946 wist Israël al meerdere stukken van Palestina te winnen. De Palestijnen hebben sinds de invoering van de ‘UN Partition’ in 1947 nog nooit land weten te veroveren, en spelen daardoor inmiddels aanzienlijk meer uitwedstrijden dan eerder in de geschiedenis.

Het is niet de eerste keer dat aanhangers van antizionistische staten negatief in het nieuws komen. Tijdens eerdere ontmoetingen als de eerste intifada en de zesdaagse oorlog in 1967 waren soortgelijke spreekkoren te horen, maar conflicten werden nooit eerder gestaakt om deze reden.

Toen president Obama vorig jaar Afghanistan tot speerpunt van het beleid maakte, besloot de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton om Maxime Verhagen in dienst te nemen. Het was zijn taak om ervoor te zorgen dat de Nederlandse soldaten in Uruzgan bleven. Volgens goed geïnformeerde bronnen in Washington is de Amerikaanse regering erg ontevreden over het slechte functioneren van Verhagen.

De Speld sprak met een van Clintons beleidsmedewerkers: “Maxime leek ons een goede en loyale knecht, en hij spiegelde ons voor dat Nederland minstens tot 2018 in Afghanistan zou blijven. Na een geslaagd sollicitatiegesprek hebben we hem dan ook op de loonlijst van het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken gezet.” Minister Verhagen bleek echter minder daadkrachtig dan gehoopt en verlenging van de Nederlandse missie lijkt nu zelfs helemaal van de baan. Hiermee dreigt president Obama een ernstige zeperd te maken. “Terugvorderen van zijn salaris is niet meer dan terecht, Verhagen heeft het probleem alleen maar vergroot.” aldus de beleidsmedewerker. Het zou hierbij gaan om enkele miljoenen dollars, omgerekend iets minder miljoenen euro’s.

Volgens Rob de Wijk, deskundige op het gebied van internationaal lobbyisme, is de wanprestatie van Verhagen te vergelijken met de Lockheed-affaire in 1976, ‘ook al zo’n dieptepunt’. De Amerikaanse straaljagerfabrikant betaalde prins Bernhard 1,1 miljoen, zonder enig resultaat: Nederland ging in zee met de concurrent. “Lockheed had het geld net zo goed meteen in zee kunnen gooien. Ze stonden met lege handen. Net als de Amerikaanse regering nu.”

Een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van buitenlandse zaken wilde niet op de terugvordering ingaan. Wel gaf hij aan dat het gebruikelijk is dat een Nederlandse minister van buitenlandse zaken bijklust voor de amerikanen en dat Verhagen de schade gaat verhalen op Wouter Bos.

De Hoop Scheffer heeft volgende week een functioneringsgesprek, maar verwacht dat zijn dienstverband wel gewoon verlengd wordt. “Verhagen had mij gewoon even om advies moeten vragen” aldus De Hoop Scheffer, “ik heb in 2002 zonder problemen de Irak-oorlog door het parlement heen kunnen krijgen. Daarbij vergeleken was Afghanistan een peuleschil.”

De problemen begonnen afgelopen oktober, toen de Amerikaanse president ‘Misschien’ antwoordde op een uitnodiging van het Taiwanese staatshoofd Ma-Ying-jeoe om het jaarlijkse onafhankelijkheidsfeest bij te wonen. Taiwan wordt door de Chinese overheid gezien als afvallige provincie. Hu reageerde aanvankelijk berustend met een een ‘:-(‘ op de statusupdate, maar toonde zich enkele dagen later passief-agressief door fan te worden van George W. Bush, Sarah Palin en Omar al-Bashir.

De verhouding tussen de twee staatshoofden leek in december weer aan de beterende hand, toen Obama de vossen van Hu’s boerderij verjoeg in het populaire spel FarmVille en de laatste hem als dank een koe cadeau deed. Enkele weken later plaatste Hu zelfs de comment “LMAO” onder Obama’s profielfoto van Tupac Shakur in het kader van de ‘Doppelganger Week.’

De opleving in de vriendschap was tijdelijk van aard. Toen Obama eind januari lid werd van de groep “Free Tibet” dreigde de Chinese president zijn land af te sluiten van Facebook, Google en Yahoo, als de Amerikaanse president zijn lidmaatschap niet direct op zou zeggen. Een dag later plaatste Obama echter de statusupdate “Haters keep hatin, y’all know who’s you are” (premier Balkenende ‘vindt dit leuk’, red.)

De situatie escaleerde volledig toen Obama de Dalai Lama op verschillende foto’s ‘tagde’ in zijn album “My Best Friends.” Hierna beëindigde Jintao zijn vriendschap met Obama direct, om vervolgens Teheran, Caracas en Pyonyang toe te voegen als ‘future trips’ op zijn travelbuddy. Officiële bronnen in Peking en Washington weigeren vooralsnog te reageren op de gang van zaken. Premier Balkenende ‘overweegt weer op Hyves te gaan, want daar zit iedereen in Nederland gewoon op.’

Er is weinig bekend over wat er precies tussen de twee knaapjes is besproken, maar volgens de moeder van Barack zou het onder meer over de 14 woestijnratjes zijn gegaan, die waren aangetroffen in de kelder van het nieuwe huis dat de familie van Barack begin dit jaar betrok. Barack is onder druk van zijn moeder al enige tijd op zoek naar een nieuw thuis voor de ernstig verwaarloosde dieren. “Ik ben blij dat hij bij Jan Peter succes heeft”, aldus de moeder van Barack.

Volgens klasgenootjes is dat niet het enige dat tijdens het overleg aan de orde is gekomen. Het schijnt dat Barack andermaal om steun heeft verzocht bij het in elkaar slaan van het nieuwe Afghaanse klasgenootje op vrijdagmiddag. Jan Peter deed daar al enkele jaren aan mee, maar onder druk van zijn ouders zegde hij begin dit jaar zijn hulp op. Of er sprake is van een voortzetting van deze vrijdagmiddagactiviteit is nog onduidelijk.

Wat in ieder geval zeker is, is dat Jan Peter de komende tijd enkele modelbouwvliegtuigjes van Barack koopt. Jan Peter had Barack al geld gegeven voor het bouwen van het speelgoed, maar het lijkt erop dat hij ook één of twee exemplaren zal kopen.

Hoe zijn ouders op dit alles zullen reageren is nog onduidelijk, maar Jan Peter glimt in ieder geval van trots. Hij doet weer mee.

De terreurverdachten worden eind februari uitgeleverd en naar de ranch van Bush in Crawford, Texas vervoerd. “Wij willen de president ook na zijn ambtstermijn de gelegenheid geven te vechten voor vrijheid en democratie,” aldus een woordvoerder van het Witte Huis. Om dit te realiseren heeft hij de tien gevangenen onbeperkt tot zijn beschikking. Een gedeelte van Bush’ ranch zal omgebouwd worden tot verhoorkamer. De gevangenen zijn volgens de woordvoerder ‘hoogstwaarschijnlijk ergens schuldig aan.’ Het gaat onder meer om een taxichauffeur uit Karachi, een boer uit Jemen en een kebabverkoper uit Hamburg, ‘allen potentieel levensgevaarlijke terroristen.’ Bush zelf zegt blij te zijn zich ook na zijn presidentschap te kunnen inzetten voor het verspreiden van Amerikaanse idealen.

Voormalig defensieminister Donald Rumsfeld zal samen met Bush de verhoren houden. Hierbij zal een aantal nieuwe verhoormethoden het daglicht zien. Zo heeft Rumsfeld onlangs het ‘freedomboarden’ uitgevonden. Het doel hiervan is volgens de voormalig minister het ‘op speelse wijze ontlokken van de waarheid teneinde Amerika en zijn bewoners te beschermen.’ Freedomboarden is gebaseerd op het ‘zo lang mogelijk inhouden van de adem, gelegen op een comfortabel bord’. Ook het competitieve element komt aan bod. Zo zal een jacht door de bossen de nodige beloning opleveren voor de gelukkige die de jachthonden weet te ontwijken.

Misschien wel het grootste cadeau aan Bush was het persoonlijke mailadres van Obama. De ex-president kondigt aan: “Als de gevangenen waardevolle informatie hebben, zal ik dat meteen op zijn Blackberry doorgeven.”

“Ik heb er genoeg van, weet je dat” sprak een door de alcohol wat moeilijk sprekende Obama. “Duizend keer hetzelfde praatje. Als ze het nu nog niet begrepen hebben, leren ze het nooit. Daarom dacht ik vanochtend ‘Ze bekijken het maar’. En hier zit ik dan, in de kroeg.” Hier voegde de presidentskandidaat nog aan toe: “De goeie ouwe Smokies, met mijn maat Chris hier achter de bar,” om vervolgens te schreeuwen: “HEE! CHRIS! EEN BOURBON HIERZO!” en een harde boer te laten.

Volgens de andere stamgasten gedroeg Obama zich vreemd. “Je zou zeggen dat het een bijzondere dag is voor hem, er is volgens mij iets speciaals aan de hand” zei Norbert Jones, die op zijn gebruikelijke plek links achterin de kroeg zat te kaarten met Ray en Mitch. Voor drie uur ‘s middags had de charismatische presidentskandidaat volgens geruchten al een half dozijn Budweiser light op. Hierna begon hij de gasten lastig te vallen en bleef hij steeds hetzelfde jukeboxnummer aanzetten.

Aan het begin van de avond, rond vijf uur, dreigde het fout te gaan. Herhaadelijk vroeg Obama aan de barman om de zender om te zetten van ‘dat politieke geneuzel’ naar de herhaling van de Chicago Bears tegen de Memphis Grizzlies. Of Obama’s invulling van de verkiezingsdag de uitslag zal beïnvloeden zal vanavond blijken. Peilingen onder het aanwezige kroegpubliek toonden een lichte daling in populariteit, die zich scherper begon af te tekenen nadat hij zijn tweede bord nachos op de grond gooide. Zeker is wel dat Obama, zoals al zo vaak dit jaar, volledig zijn eigen weg gaat.

Ze hoopt dan ook dat haar bevindingen de senator uit Illinois zo snel mogelijk bereiken. “In de krant las ik dat Obama flink voorligt in de peilingen. Ik zat een beetje te staren naar de poster die ik van hem aan de muur heb hangen toen het zich plotseling haarscherp aan me openbaarde,” ze buigt zich behoedzaam naar voren en lispelt: “Hij is hart-stik-ke donker.” Geschiedkundig problematisch, zo voegt Tiny op een samenzweerderig toontje toe: “Ik heb het nog eens nagekeken op mijn computer, maar onder de 43 presidenten die er sinds 1788 hebben gezeten is dat hoogst ongebruikelijk.”

Na enkele uren verwoed bellen kreeg Tiny een Democratische campagnemedewerker aan de lijn. “Mijn engels is niet zo denderend, maar van wat ik begreep beloofde een meisje dat ze de informatie zou doorgeven aan meneer Obama.”

William Baldwin nam het voor de presidentskandidaat op toen Wright, ‘de oom en mentor’ van Obama, steeds extremer uit de hoek kwam en Obama’s imago negatief begon te beïnvloeden. Baldwin: “Het is verschrikkelijk om te merken hoe je naasten je carrière kunnen beïnvloeden. Door het werk van Alec, Stephen en Daniel krijg ik geen fatsoenlijke rollen meer. Obama verdient een beter niveau dan Silicon Towers en Vegas Vampires.” Geruchten dat P. Diddy heeft aangegeven ‘wel raad te weten met tegenstanders als 2Pac of Hillary’ hebben de campagne evenmin goed gedaan. In de peilingen kost de hulp van zijn vrienden Obama 1.37% van de stemmen.

Loodgieter Shaw Murrow werd afgelopen vrijdag door Obama gevraagd om een nieuw ligbad te installeren. De aanwezigheid van een stopcontact en de beperkte breedte van de badkamer maakten dit verzoek onmogelijk. Murrow zei dat Obama hier niet op leek te willen reageren. “Hij zei me: ‘Many people have told me things would be impossible. I proved them wrong again and again, and I certainly will this time’. Vervolgens zag ik een zenuwtrekje onder zijn linkeroog.” Murrow zegt pas na een speech van drie uur het huis te hebben kunnen verlaten.

De problemen beperken zich niet tot het huiselijke leven. Parkeerwacht James Stanton: “Meneer Obama en zijn gevolg parkeerden vorige week duidelijk op een doorgetrokken streep. Ik vind hem een sympathieke man en probeerde uit te leggen dat hij er niet mocht parkeren. Daarmee had hij een boete kunnen voorkomen. Maar hij bleef me maar aanstaren en herhaalde keer op keer “It’s not about lines that divide people, it’s about bringing them together!” Stanton: “Ik vond het eerlijk gezegd gewoon eng om te zien.”

Verschillende bronnen rondom de kandidaat-president vertellen over verschijnselen die lijken te duiden op manische depressiviteit. Volgens berichten heeft deze schaduwzijde van Obama’s charismatische persoonlijkheid veel geëist van zijn echtgenote. “Ik weet niet hoe lang ik dit nog aankan” zou een uitgeputte Michelle gezegd hebben na een lange campagne-avond in Wyoming. Omstanders hoorden haar nog zeggen: “Ik hou van hem maar dit is niet goed voor een mens” voordat ze bij de arm werd genomen door een schaterlachende Barack.

Een ander verschijnsel dat het huiselijk leven op zijn kop zet werd duidelijk toen Obama nieuwe schoenen moest kopen. Geconfronteerd met de vraag van verkoper Al Furrow of hij liever zwarte of bruine schoenen wilde, zei Obama “You know, this country faces more important questions than the difference between black and brown!” Vervolgens verliet hij de winkel, de middenstander verbouwereerd achterlatend.

Een recente speech in Virginia werd uren verlaat door een tussenstop bij een plaatselijke Starbucks. Het bestellen van het juiste kopje koffie ging Obama bepaald niet makkelijk af. Barista Shaun Elliot vertelt: “Hij begon met een gewone kop koffie. Dat werd achtereenvolgens een cappuchino, een decafe, een soy latte en nog wel 15 andere opties. Hij bleef maar herhalen ‘This is the time for change!’. Ik wist gewoon niet meer wat ik er mee aan moest.”

In een interview dat hij vanochtend gaf aan CNN werd Obama gevraagd of hij zijn persoonlijke problemen tijdig uit de wereld kon helpen. Zijn antwoord, gesproken met kenmerkende intense blik en omfloerste stem: “Whenever Michelle and I have problems, I sit her down, look her straight in the eye, and tell her: ‘I Will Barack You.”