De beroemde kapperszaak Pauw en Witteman in Amsterdam sluit op 17 mei haar deuren. “De gel is op wat ons betreft”, laten de heren eensgezind weten. Ze ontkennen dat het iets te maken heeft met de leeftijd, al zijn Jeroen Pauw – net 50 – en Paul Witteman, 64, natuurlijk behoorlijk oud voor het zware kappersvak. “Altijd serieus maar ook leuk zijn, integer maar vermakelijk, diepgravend maar ook gezellig. Dat is best vermoeiend.”

Gevraagd naar de werkelijke reden voor de beslissing slaakt Witteman een diepe zucht: “Weet je, of het nu beroemde hoofden zijn of niet, het blijft toch dag in dag uit, zes dagen per week knippen, scheren en föhnen.” “En dan de vergrijzing”, vult Pauw aan. “We krijgen steeds minder uitdaging in het werk. Dun haar, toepetjes, de zoveelste chemokuur, ouderdom slaat het eerst toe op de hoofdbedekking.”

Bovendien kwamen Pauw en Witteman de laatste tijd steeds minder aan knippen toe: “Mensen kwamen de laatste tijd vooral naar onze zaak om hun hart te luchten over de actualiteit. Als er weer eens een politicus uit de band was gesprongen of een bank was gevallen, dan zaten de betrokkenen nog dezelfde week in onze kappersstoelen hun verhaal te houden.”

“Achteraf bezien”, zegt Witteman, “is het onze eigen fout. We hebben onze reputatie te danken aan het bieden van een luisterend oor. Al die afzakkende televisieberoemdheden, bekende Nederlanders en uitgerangeerde politici willen maar een ding: een podium voor hun eindeloze gezeur! Onze zaak is daar helemaal op afgestemd. Ik kan het nu wel verklappen: we hebben zelfs mensen in dienst die een praatje maken in de wachtruimte. Van hen krijgen we de thema’s door die we tijdens de knip-, of verfbeurt kunnen aankaarten. Groot succes, want iedereen denkt dat we alles van hen weten.”

“Op een gegeven moment raakten onze klanten ook met elkaar in gesprek. Omstanders begonnen zich er zelfs mee te bemoeien. Voor je het weet heb je dan een discussieprogramma in plaats van een kapperszaak.”

Het is genoeg geweest. De zaak is verkocht aan het conservatieve kappersduo, Knevel en Van den Brink. Zij geloven dat de zaak nog toekomst heeft. Hoofdkapper Knevel: “Mijn motto is: bijknippen kan niet, eraf wel.” De nieuwe kappers hanteren een andere stijl dan hun voorgangers. “Dat zwierige, vrijblijvende van Pauw en Witteman zult u bij ons niet terugvinden. Wij slijpen voor iedere knipbeurt onze messen en scharen. Iedere scheve krul gaat weer strak in het gelid en we kammen het liefst een strakke scheiding. Wij knippen en scheren vanuit de overtuiging dat er een Waar Kapsel is,” aldus Van den Brink. “Herstel, twee Ware Kapsels, eentje voor mannen en eentje voor vrouwen.”