Frederik V.G. van Swalmen Blerick Cromweel: "Die foto van u bedoel ik, anoniempje.
Bus Showfeur: ""Slechts op de tennisbaan draagt een heer…"
Frederik V.G. van Swalmen Blerick Cromweel: "De Speld maakt zich met bovenstaande foto…"
Frederik V.G. van Swalmen Blerick Cromweel: "Dat mag binnenkort niet meer, hè.
Bus Showfeur: "Inderdaad, Carrrrrrrrrrrrrrrrrrrotttttttttttte, héél goed gezien! Het moet…"
Paulus Den Boschkabouter: "Beste Carrotte, Wil je alsjeblieft niet doorvertellen dat…"
Telegraaf trekt nu ook nut van ontwikkeling zelf in twijfel
Minister beraadt zich op keiharde kritiek
Door Willy Nolens • donderdag 7 augustus 2008, 17:26
Met een frisse blik relativeert de krant de ontwikkelingsproblematiek in Afrika. Veel inwoners van Afrikaanse landen verdienen minder dan 1 dollar per dag. “Het gaat dan vaak om enkele Eurocenten meer of minder, ontwikkeling is daarmee niets meer dan een ordinaire centenkwestie. Het is werkelijk ongehoord dat wij ons daar zo druk om maken!”
Ontwikkeling leidt bovendien alleen maar tot extra problemen: “Nu al staat het verkeer in steden als Accra of Dar es Salaam rond de spitsuren muurvast. Natuurlijk erkent De Telegraaf dat er bepaalde problemen zijn in Afrika, maar nu krijgen ze onze problemen daar ook nog eens bij!” Bekend is bijvoorbeeld dat ontwikkeling leidt tot hogere lonen: “Artsen en onderwijzers worden zo onbetaalbaar. Economische ontwikkeling is daarmee juist de vijand van goed onderwijs en gezondheidszorg.”
Belangrijkste argument voor de krant van wakker Nederland is echter dat ontwikkeling van arme landen niet leeft onder de Nederlanders. “Welke boodschap heeft de gemiddelde burger aan Afrika, als hij aan de pomp zijn tankt nauwelijks meer vol krijgt en de vliegtaks (bedankt Bos!) een simpel reisje naar de zon, laat staan naar verre oorden als Afrika, onbetaalbaar maakt?” zo vraagt de krant zich in zijn hoofdcommentaar retorisch vanuit een regenachtig Holland af. De krant plaatst de huidige commotie over de gevolgen van hoge voedsel- en brandstofprijzen voor arme landen in perspectief: “In die landen subsidieert de staat brandstof en vaak ook voedsel, terwijl in Nederland de auto (wie herinnert zich niet het kwartje van Kok?) juist verworden is tot een melkkoe!”
Minister Koenders laat in een reactie weten zich nog te beraden op een antwoord. “De minister heeft zijn ambtenaren gevraagd eerst nadere informatie aan te leveren, zodat hij precies alle ins en outs kent. Hij zal daarna in overleg treden met zijn naaste adviseurs, alvorens een weloverwogen maar ferm standpunt in te nemen,” aldus een woordvoerder van de minister. De rechtse oppositie, zoals bekend voorstanders van forse bezuinigingen op ontwikkelingshulp, reageert verheugd op de berichtgeving in de Telegraaf. Hero Brinkman (PVV): “Natuurlijk wist de gewone man dit al lang, maar nog niet vaak is deze volksverlakkerij zo goed doorgeprikt.”
1
Het lijkt er op dat ook Nederland begint te begrijpen dat de huidige vorm van ontwikkelingshulp gewoon nep is.De enige en beste manier om de ontwikkeling van arme landen te bevorderen is hun eigen activiteit.Ze moeten zelf aan het werk om hun infrastructuur en voedsel productie op te bouwen.In de meeste ontwikkelings landen doen de inwoners zelf te weinig om hun eigen omstandigheden te verbeteren.Reden: invoer van in rijke landen met subsidie geproduceerde goederen en voedingsmiddelen.Daardoor is het voor de eigen bevolking niet mogelijk hun eigen producte op de markt te brengen omdat men niet op kan tegen de veel te lage importprijzen van de producten it de rijke landen.Bovendien belemmeren de rijke landen de export van producten uit de ontwikkelings landen. Het westen pleegt op dit moment een vorm van neokolonialisme.Daarom geloof ik dat met al zijn fouten Moegabe wel gelijk heeft: hij wil het zelf zonder de hulp van de westerse landen op lossen.De Chinezen passen dat begrip prima toe.Die werken zelf hard, harder dan de meeste inwoners van het westen, om hun land op te bouwen.Het westen moet eens leren begrijpen dat al die landen zoals Afghanie, Irak, Arabie en die hele Noord Afrikaanse groep landen hun eigen maatschappij moeten en ook willen op- bouwen en die hoeft echt niet zonodig democratisch te zijn.Wij, het westen, geloven veel te veel in democratie.Het is gewoon een geloof geworden en het ziet er naar uit dat dat net zo star is als het Islamitische geloof.Geloof heeft nog nergens brood op de plank gebracht!! We moeten eens ophouden de ontwikkelings landen onze leefwijze en structuur op te dringen. Laat ze het zelf doen al zal dat vele jaren duren maar Europa heeft ook 100- jaar nodig gehad om te begrijpen dat in vrede met elkaar te leven rendabeler is.Zie de EU en 60 jaar zonder oorlog!!!
2
Onderstaande reactie is eerder verschenen in Geen Commentaar op 08.08.08
Ontwikkelingshulp, werkt het? Als je van veel (arme) mensen houdt, ja. Voorlopig ten minste, want bevolkingsexplosies kunnen ten slotte niet anders dan op ultieme(re) katastrofes uitlopen.
Neem Tanzania 1997: 0,945 MLN. KM2; 29 MLN. INWONERS.
Tanzania behoort tot de 5 armste landen van de wereld, ofschoon het object is geweest van jarenlange gigantische inspanning van Westerse donors. ‘Tanzania heeft nu een bedeleconomie, het land drijft op de steun van externe financiers.’ Volgens een rapport uit 1994 van de inspectie van het departement van ontwikkelingssamenwerking, is het land er nu nauwelijks beter aan toe dan vóór de periode van steunverlening.
De Gemaal van de Nederlandse Koningin † 2002, op bezoek in Tanzania en de boven beschreven toestand beoordelend, kwam tot de conclusie dat de steun ‘zakelijker’ moest. Het is moeilijk daar iets anders uit te halen dan de aanbeveling hem meer op ruil te oriënteren. Ook lijkt de gevolgtrekking onontkoombaar dat tot op heden die steun aan dat land ‘onzakelijk’ is geweest en, daartegenover, door ideologen is bepaald, en vanzelfsprekend door anderen betaald. De meeste ideologen gaan met hun privé geld zakelijk genoeg om.
Nu te gaan beweren dat er helemaal niets tot stand is gebracht, zou met de waarheid strijden. In 1962 telde Tanzania 10 millioen zielen, in 1988: 23,2 mln., in 2006: 38 millioen. Demografische gegevens dd 2006 (PUM; UHG) melden voor Tanzania een geboorteniveau van 4,97 kinderen per vrouw; gemiddeld EU-cijfer: 1,47). Hoe meer zielen hoe meer vreugde, plegen Hollanders bij kennisneming van zulk fallisch nieuws kinderlijk opgetogen te reageren.
Deze groei heeft wel haar keerzijde. Konden vroeger álle Tanzaniaanse kinderen lezen en schrijven, vandaag is dat 75 %. Ontwikkelingshulp heeft mensen verwekt om deel te nemen aan een uitheemse ontwikkelingsmythe; Nederland heeft weer eens een aanzienlijke, fatale bijdrage geleverd aan de wereldoverbevolking. Maar wat we zaaiden, oogsten we via de Nederlandse massa-immigratie terug. Niet geheel onrechtvaardig. Maar er is intellectuele winst. Tanzania bewijst dat maatregelen die aanvankelijk effectief de welvaart bevorderen niet automatisch tot afnemende groei van de bevolking leiden. Een demografisch-economisch ‘theorie’ – eigenlijk een verkapt religieus dogma – is als fallistische dwangvoorstelling ontmaskerd.